Zabiła dinozaury i stworzyła najdłużej działający pouderzeniowy system hydrotermalny na Ziemi
Uderzenie asteroidy, która 66 milionów lat temu zakończyła epokę dinozaurów, pozostawiło po sobie coś więcej niż gigantyczny krater. Pod półwyspem Jukatan powstał rozległy system obiegu gorącej wody. Najnowsze badania pokazują, że działał on przez co najmniej 8 milionów lat. To 4-krotnie dłużej niż wynikało z wcześniejszych szacunków. To najdłużej działający znany pouderzeniowy system hydrotermalny na Ziemi.
Krater Chicxulub ma około 200 kilometrów średnicy. Energia uderzenia roztopiła część skał, inne silnie rozgrzała, w wyniku czego spękały. Szczelinami przemieszczała się woda, która odbierała ciepło ze skał, transportowała rozpuszczone substancje. Tak powstał system hydrotermalny – naturalny obieg wody napędzany ciepłem wnętrza Ziemi. W miarę jego stygnięcia zmieniała się temperatura, skład płynów oraz minerały wytrącające się w skałach.
Annemarie E. Pickersgill z SUERC: Centre for the Isotope Sciences w Wielkiej Brytanii i jej zespół przeanalizowali próbki wydobyte podczas międzynarodowej kampanii wiertniczej IODP-ICDP 364 i odczytali historię tego obiegu wody. Próbki pochodziły z pierścienia wzniesień wewnątrz krateru.
Bardzo ważnym źródłem informacji okazały się bogate w potas skalenie, które narastały na starszych kryształach. Badacze wykorzystali datowania argonowe, uzyskując wyniki obejmujące okres od 66 do 58 milionów lat temu. Szczegółowe badania pokazały, że nowe minerały powstawały w wyniku aktywności hydrotermalnej przez co najmniej 8 milionów lat. Taką interpretację potwierdzają symulacje komputerowe obiegu wody i przepływu ciepła. W wariancie najlepiej zgodnym z uzyskanymi wynikami ruch płynów znikał po około 8 milionach lat. To pokazuje, że o długowieczności tego typu systemów decyduje nie tylko energia uderzenia, ale również budowa podłoża i możliwości przepływu wody.
Gorąca woda reagująca ze skałami może tworzyć środowisko przyjazne mikroorganizmom. Badania pokazują, jak długo mogą trwać tego typu procesy. Chicxulub pozwala więc badać, jak mogły działać kratery, które powstawały gdy młoda Ziemia była intensywnie bombardowana z kosmosu. Jak widać, takie naturalne katastrofy mogły tworzyć lokalne warunki, które przez miliony lat tworzyły nowe możliwości dla życia.
Badania zostały opublikowane w artykule A long-lived impact-generated hydrothermal system at the Chicxulub impact structure.
Komentarze (0)